In de podcast wordt duidelijk waar Whereabouts over gaat.
In de podcast wordt duidelijk waar Whereabouts over gaat.
Wonen in Nederland “Mijn zoon wil machinist worden. Al vanaf zijn geboorte ziet hij hoe de intercity’s en de sprinters door onze achtertuin razen. We wonen in een klein dorp
Wat ik echter jammer vond, is het gegeven dat deze podcast ons echt wat meer inzicht zou kunnen geven in hoe de islamistische manosfeer werkt. Want veel van wat zij
Dat is het verschil met het echte leven als burgemeester, met burgers gelijk aan zijn zijde of tegenover hem, en zijn collega’s die het land besturen. Het is een zichtbaar,
Al sinds de cultuuroorlog, na de dood van Pim Fortuyn en de Twin Towers en Van Gogh (eerder ook al, maar een kader is handig), die stevig opwaaide, zijn er
Terwijl Israël, naar ik aanneem in samenspraak met de oranje man of een van zijn schapen, Iran alvast bombardeert – dan heeft de schreeuwende leider van het vervagende vrije Westen
Gelukkig. Je draait richting de snelweg. Heerlijk van 0 naar 100 km in 12 seconden. Gas erop. Mooi weer, heerlijk leven, prachtige familie en alles op de rit. Dan wil
Open brief aan alle leiders van deze wereld Geachte wereldleiders, U bent een groot cliché. Op dit moment zijn er ongeveer 130 gewapende conflicten in de wereld – het hoogste
De Nederlandse fuik Een beschouwing over ons land, onze houding en onze hoop. Er is weinig bewegingsruimte in een fuik. Toch zwemmen we er in Nederland allemaal vrolijk in rond
Het moment waarop anderen geen mens meer zijn. Kortom: wanneer zijn de geesten zo opgehitst, zo gevormd, zo gekneed en rijpgemaakt voor het daadwerkelijk doden of schaden van andere mensen?
Valse echo’s uit het verleden, blijvend in eeuwige reprise. Vanuit een dubbeltongige premisse met zwak gestel, Blijvend ronddolen, wachtend op nieuw bloed, zonder katalyse. Opgepikt door vernuftige menners in het huidige bestel.
Dat dit kabinet niet het kabinet is dat de grote problemen waarmee dit land en veel meer landen kampen, gaat oplossen, konden wij aan onze Hollandsche klompen wel aanvoelen. Zolang
Patriotten van een van de rijkste naties op deze prachtige aardbol verenigt u. Ook wij, de echte patriotten, willen de democratie redden uit de handen van dit zwabberende bestuur; dat
Vooral de jaknikkers en meelopers die bekende figuren adoreren kunnen op sommige platformen onnodig fel en schadelijk doorschieten in eigen gelijk. Filo en Anti.
Het eeuwige gelijk aan een kant. Terwijl democratie juist bestaat uit de gratie van verschillende ideeën. Of strijd der ideeën. Die verschillende invalshoeken die wat geslepen kunnen worden tot een
Haat verdeelt Omdat ikzelf niet de grootste vertaler van cijfers ben en statistiek nooit helemaal mijn ding was, heb ik Ruben van Gaalen van het CBS een vraag gesteld over
De jongste zat Tiktokfilmpjes te kijken waarin mensen gekke dansjes uitvoerden op het nummer Europapa. In de verte kwam haar afslag naar links en ze wist dat ze ruim op
Controleverlies over het mechanisme zelf? Is het angst voor de ander, bang om verder weg te raken van eigen veiligheid? Waarom vechten wij elkaar de tent uit in plaats van
Krachtig, ferm en stevig en diep in het zand geworteld, oogt ze toch wat scheef. Bijna onberoerd, althans er is wel eens wat aan het bouwwerk geknutseld, maar het innerlijke,
Onzinnige hersenflatussen. Van allerlei allure. Soms noemen wij het “Het Volk”, soms weer gewone kiezers en soms weer mensen met vrijheid van meningsuiting
Dan pas zult u zien, dat er minder partijen nodig zijn, dat elk ongenoegen en terechte problemen eerder geadresseerd worden. Daar waar geld de enig overgebleven factor van uw bestaan
Begrijpelijk in een wereld die de terugverdienperiodes zo klein mogelijk willen houden. Begrijpelijk als men belangen voor andere belangen laat gaan, begrijpelijk als er geen echte visie is op natuur
10 december 2015 Ooit Als ik ooit de grens verleggen kon, Zo ver en zo hoog als ‘t kan de lat, Van verstand, dat van agressie won. Het regime, vol haat en nijd, op z’n gat. Bestuurder, die maat bepaalt en mijmert, Over landsgrenzen, rijkdom en zijn macht, Valsheid in geschrifte, van menner naar slijmerd, Waanzin en treurnis, ieders toekomst in de wacht. Dan hoor ik bommen dichtbij klinken, Wapens recht vooruit, kogels in ‘t rond, Drones, die wijken van label voorzien. Buurman bloedt, kloot vast in de wond, Ik ren uit huis, soldatengespen blinken, De schaamte voorbij en pijn bovendien. Als ik ooit de grens verleggen kon, Zo diep en zo laag als ‘t kan de lat, Hulp geboden, het vuurpeloton won, Het regime, blind en doof, op z’n gat. Bestuurder, die grens behoudt en denkt, Over periferie, klimaat en economie, Dat fragiel en dun over elkaar zwenkt, Europees gezicht in een anomalie. Dan merk ik dat ik iets moet doen. Reageren, op schone hypocrisie, Dat groeit en een samenleving splijt. Achter ellebogen en schermen zonder visie,
. “Hoe kan het dat wij mensen zolang alleen in hun huis laten liggen, dat wij niks gezien of gehoord hebben.” Soms zit daar echte empathie bij, maar ik zie
Aan Mohammed 6, Koning van Marokko, We hebben uw land zo enorm bewonderd. We hebben intens meegeleefd met vele hardwerkende dirhams, die ons om de oren vlogen. We hebben genoten