Schuld en schaamte
In de psychiatrie zijn schuld en schaamte krachtige factoren die een mens kunnen doen verschrompelen. Tot het punt dat er bijna niks meer van over is. Ze laten het levenssap opdrogen tot er niks meer in de kan zit. Afwijzingen, vernederingen, kleineringen en mishandelingen hebben zo’n diepe impact gehad dat er op latere leeftijd nauwelijks meer te functioneren valt. Tot, in sommige gevallen, zelfdoding aan toe.
Het is niet alleen de schaamte, maar juist ook de schuldvraag die blijft kleven. Had ik iets kunnen doen? Heb ik het verkeerd gedaan? Hoe verder als de schuldvraag diep achter alcohol, drugs, werk en blije maskers is verstopt? De wirwar aan negatieve gedachten, het slechte slapen, slechter eten en het decorum dat langzaam verandert in een heel slecht, goedkoop circus van ellende. De traag voortslepende caravan door modder en stinkend moeras.
Maar wat voor een mens geldt, kan ook voor samenlevingen en zelfs continenten gelden. Ook daar zorgen schaamte en schuld voor terughoudendheid en soms zelfs verlamming.
Was er bijvoorbeeld internationaal maar direct ingegrepen nadat Israël had gereageerd op de verschrikkelijke daden van Hamas. Dan waren verdere escalaties misschien uitgebleven.
Als Europa – dat een zware geschiedenis kent van geweld- hebben wij lang staan toekijken. Er zijn zeker stappen gezet, rode lijnen getrokken en sanctiepakketten ingevoerd, maar de impact bleef beperkt en verdere escalatie was aan de orde van de dag. Is het het verleden dat ons lam legt, besluiteloos maakt?
No Balls Europe
Ook dichter bij huis zijn schaamte en schuld de boosdoeners van een bijna culturele verlamming. Het voortslepende rechts- en linksdenken. Woke of anti-woke! Er zijn vaker meerdere grenzen overgegaan en wij zijn elkaar allang verloren. Zelfs ons lerend vermogen is aangetast. Wat hadden wij van de eerdere verschrikkingen kunnen leren? Wat is er van die les overgebleven? Op dit moment rest alleen de diepe schaamte nog. De schuldigen van deze polarisatie zijn wij écht zelf!
Eén gedachte over “Schuld en schaamte (No Balls Europe)”