Nooit alleen


Sonnet: Nooit alleen

Ooit, zat ik er een paar maanden mee,
In mijn maag en in mijn hoofd,
Van tijd en zekerheid beroofd,
Oh mijn God, ik ben Gay!

Zal ik het vertellen,
Of laat ik ze komen,
Bevrijd zijn van fantomen,
De geest laten beknellen.

Mijn vrienden op de voorgrond,
– de omgeving in al haar goede en slechte facetten-
Respect, als sleutel van onze diepe, warme bond.

En als de omgeving koud, kil en niet begaan,
Met jou geen kant op kan,
Dan zijn er duizenden, die voor je klaar staan.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Post

EricEric

De jongen die nooit man is geworden Toen ik op jonge leeftijd net voor zijn graf zat, Verslagen door mijzelf,De wereld en anderen vergat,Mijn verstand diep verstopt in innerschelf.Druppelden mijn

Over haatOver haat

23 februari 2020 Ook al is de druk zo hoog,De opruiende lat zo laag,De zin die Buitenhof verboog,De achilleshiel voelde de zaag, De premisse, echter, bleef staan,Als een huis tijdens