Ik heb er zin an!

Ik heb er zin an!

Amsterdam, de rode, cultuur marxistische, verwaande, kunstminnende en publiekstrekkende speeltuin van de hedendaagse beschaving, heeft in maart 2018 gemeenteraadsverkiezingen. Dan mogen we een nieuwe gemeenteraad gaan kiezen. Dat belooft wat te worden met die nieuwe partijen, die langzaam meer en meer terrein winnen van de oude gevestigde partijen. De mastodonten die lang hun zegje hebben mogen doen in Amsterdam. Met de PVDA, de afgezakte kroon, die aardig wat zetels heeft moeten inleveren bij vorige nationale verkiezingen, als oudste. Ik zei het al: Ik heb er zin an!

Op 18 december zag ik voor het eerst op mijn twittertijdlijntje een klein draadje, kotswoord, tussen de heer Sheher Khan van Denk en de stadsdeelvoorzitter van Nieuw-West, PVDA Achmed Baâdoud. Het was een klein interpunctiespelletje (Welles, nietes, welles) tussen hen twee, maar genoeg om het startschot te zijn voor een briljante campagne tot aan de verkiezingen in maart.

Denk is redelijk groot geworden in Nieuw-West Amsterdam. Net na de verkiezingsuitslagen van vorig jaar werd Denk door de oude orde netjes gefeliciteerd, met een lichte ondertoon. Een positieve, doch waarschuwende ondertoon. Houd u alstublieft onze mooie stad een mooie stad! Wees zorgzaam met het politieke spel en zorg dat u niet meer verdeling veroorzaakt dan er al is. Verbinding is immers jullie eigen woord.

Daar zit gelijk de crux. Van Denk, Forum voor Democratie, BIJ1, die alle drie mee gaan doen in de gemeenteraadsverkiezingen, lees ik elke dag wat op Facebook, Twitter. Niet alleen omdat ik hen volg, ik wil vriend en vijand dichtbij me hebben, maar ook omdat zij zeer actief zijn op deze platforms. Deze twee partijen spelen slim in op de goegemeente door telkens maar een of twee dingen te herhalen. Verdoemenis, verbinden, diversiteit, slecht nalatenschap, ongelijke kansen noem de clichés maar op. Waar de wat belegen partijen hun oude clichés tegenover zetten. Met leuzen als gezonde groei, gelijke kansen, een stad voor iedereen. Daar zit het verschil.

Bij de nieuwkomers zit er blijkbaar “echte pijn”, veroorzaakt door het wegkijken van oubakken vertegenwoordigers. Zij hebben dus een noodzaak. Een volgens hen échte noodzaak. Die voel ik bij de andere partijen nog niet.

Wordt het welles, nietes, welles via twitter? Of de partij die de tijdsgeest het best nadert? Met de woorden van Eberhard in het achterhoofd (Mooi stadje, hè) zullen we zien wie aan het langste eind trekt. Overtuig ons! Ik heb er zin an!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.